Prace zmierzające do utworzenia Świętokrzyskiego Parku Narodowego przerwała na szereg lat druga wojna światowa. W roku 1947 z inicjatywy PROP, Edmund Massalski opracował projekt utworzenia Parku, który przewidywał znaczne rozszerzenie ochrony poza granice już istniejących rezerwatów, a jego ogólną powierzchnia miała wynosić około 30 tysięcy hektarów. Projekt ten okazał się jednak zbyt śmiały i nierealny na ówczesne czasy, wobec czego zredukowano powierzchnię do 6 tysięcy hektarów. W oparciu o ustawę o ochronie przyrody z dnia 7 IV 1949 roku Rada Ministrów wydała w dniu l IV 1950 roku rozporządzenie (Dz.U. Nr 14, poz.133) w sprawie utworzenia Świętokrzyskiego Parku Narodowego. Nawiązując do wcześniejszych koncepcji granic Parku, autor tych słów opracował w 1991 roku projekt powiększenia Świętokrzyskiego Parku Narodowego, zakładający między innymi włączenie w jego skład masywu Bukowej Góry w Paśmie Klonowskim, obejmującego głównie lasy bukowe i bukowo-jodłowe z bogatą roślinnością runa leśnego. Ogólnie projekt przewiduje powiększenie powierzchni Parku do 7600 ha.